Tombişim, Annem Seni Özledim

Tombişim,annem

Seni özledim

Yaşlı ellerini

Derin gözlerini özledim

Herşeyimi paylaştığım

Utanmadan soyunduğum

Katıksız,sorgusuz,sualsiz

Sevgi yağmurlarında ıslandığım

Seni özledim

Biliyorum,dünya yalan

İhanet var kapıda

Dostluk yalan

İki ayak yerine,tek ayakla yürüyenler var,izssiz

İki göz yerine,sekiz gözle seyredenler var hayatlarımızı

Aşk yalan

Bir duygunun ardında reddediyoruz gerçekleri

Kasırga çıkıncaya kadar

Ölüm gerçek

Yaşam yalan

Bir yalanın kıvrımında akıp gidiyor dünya

İpleri elinde tutana aşk olsun

Yalan olmayan sensin

Beni seven,özleyen,çiçeğim diyen

Bir rakamısın sen

Tombişim,annem

Seni özledim

Kocaman kadınlar olduk

Küçücük çocuklardık

İçimizdeki çocuğu solduruyorlar anne

Bir demet gül sunsan koparıyorlar

Kendini saklasan

Duvarlara kalbini resmediyorsun

Duvarlar yalan anne

Bende anneyim anne

Çocuğumun kalbi

Dünyanın bir ucunda atsa

Yüreğim ikiye bölünür seninki gibi

Hangi çağsın,sen

Bütün çağların toplamısın

Sofra kurarken,aşktan

Ağlarken,neşeden

Olmadık zamanda,dedemden

Namaz kılarken,bu dünyadan bahsediyorsun

Sen taşrada kurulmuş,zengin bir kütüphanesin

Tombişim,annem

Seni özledim

Senin gibi olmalıydım,oldum

Oğlumun,önce arkadaşı,sonra arkadaşı,hep arkadaşı oldum

Ve gözlerindeki sevgi,gözlerime geçti

Çünkü Tanrı isterse,doğurganlık her kadına nasip olur

Ama insanoğlunun,doğumdan ölüme sadık bir arkadaşa ihtiyacı var

Senin gibi

Olmaya çalıştığım gibi

Yalnız bir farkımız var

Ben hayatın kirli yüzünü biliyorum anne

Kirlenmeden yaşamak için

Balkonuma çamaşır asıyorum,nergis kokulu

Yazıma bahçeler açıyorum

Gönlüme huzur ekiyorum

Bir demet gül sana,bir demet gül oğluma,bir demet gül Allaha gönderiyorum

Kirlenmiyorum

Geceler bildiğin gibi değil

Saf yüreğin gibi,ışık ışık değil

Lacivert karanlıklar var ardında

Ve insan hep ışığı takip ederek yürümeli

Ellerimi çalıyorlar anne

Sen bütün kapıları açtığın için

Nasıl kapatılır bilmiyorsun

Aramızdaki fark

Senin bilmeyip,benim bildiklerim

Benzerliğimiz

Senin temizliğin,benim kirlenmemem

İşin sırrı çocuklukta

Ölümüne sadık arkadaşlığında

Ve yüreğime yerleştirdiğin sevgi buketinde

Tombişim,annem

Seni özledim

Nerden esti dersen bir gece vakti

Hayat bazen hırpalar ya insanı

Bu ara sıra bende

Ve sığınacağım

Sakin,duru bir limana ihtiyacım var

Çok uzaktasın

Yılın altı ayı görmüyorum derin gözlerini

Varlığın beni hayata çınar gibi kök saldırıyor

Bu gece içimden geldi

Dünyayı sana şikayet ettim

Savrulduğum yerlerimi emanet ettim

Oğlumu özledim

Özlemi şikayet ettim

Kısacası, bu gece

Senden emzik istedim

Uyumak için

Dizlerini istedim

Saçlarımı salmak için

Tombişim,annem

Seni özledim

İnsan sevişsede

Ölsede

Özlesede

Başarsada

Hükümdar olsa

Zavallı olsa

İnsan olsa

Büyümez....

İnsan , özüne

Çocukluğuna

Saflığına

Duruluğuna

Sevgiye

İhtiyaçlıdır....

İnsan,aramazsa

Özlemezsse

Ait olmazssa

Olmaz...

Sen benim,bu dünyadaki

En katıksız aidiyatımsın

Tombişim,annem

Seni özledim

28.Ağustos.2008/Çarşamba