Toprak

Oysa

Çelik sabahlara hüzzam inceliğinde dokunmuştuk

Sende mi soluyorsun güneş

Aydınlığın öyle vakitsiz ki

Yumuyorum gözlerimi avuçlarında

Çizgilerinden asalak umutlar ısırıyor geçmişi

Bir omuz hiçlik hece hece

Hangi mevsimde

Hangi rüzgarla

Bıraktın gölgemizi sessizce

Ah Veysel'im ah

Biz doğarken anlatamadık ölümü

Şimdi

Sen nasıl yazacaksın toprağa yüzümüzü

Yoksa yaşam dediğin

Topu topu iki tel ucundaki

Esaret mi...