Topraklar Doyursun

Giderken mezara her gün dört nala

Doymaz o aç gözün yığınla mala

Sırtını dönersin dine, kutsala

Topraklar doyursun doymaz gözünü

Hırsın ateşiyle kor gibi yanarsın

Hevaya hevese hep de kanarsın

Ekmeğini haram aşa banarsın

Topraklar doyursun doymaz gözünü

Nefsine kul köle olmuşsun her an

Tamahkâr, leş yiyen benekli sırtlan

Sen hiç durma dünya yükünü sırtlan

Topraklar doyursun doymaz gözünü

Fakiri, düşkünü hiç görmez gözün

Allah Teâlâ'yı hiç anmaz sözün

Günâha gömülmüş kararmış özün

Topraklar doyursun doymaz gözünü

Olsan sen padişah ya da bir ağa

Gün gelir girersin kara toprağa

Vedâ edersin hep bostana bağa

Topraklar doyurur doymaz gözünü

(24 Mart 2008/ İstanbul)