Tor'ba L'okman

Ormancı parkesi civan perçemi

biri sırtta elimde diğeri

bitkisel halat ile ulalı ağzı

(bu kındap)

içinde doludur numune

torbam olanlardan dar

ruhunu arıyorum ormanında lokmanın

derisi kızıl kuyruğu bedeninden enli

tilkisi ininden kaçmış zihnimin

dil pelesenk ağıza yapışır sözcük

ayaklarım gözlerimden ağlamaklı

uzuyor kıvrımı gidebildiği yere

kaydedilmiş geçmiş;

kaybedilmiş gelecek

gerisi ne kalmışsa artık

bugüne dünden ulak

kayar her defasında elden torba

içinden çocukluğum düşer

gülücükler

zeminde derin izler

umutlarım uçar göğe

savrulur karahindiba gibi

dere tepe ve arşa değin ormana

kalanlar

tütün

çiğdem

safran

acı kesen bereket ile müjde sunan ıtriyat

Lokman'ın eli değse

Hızır İlyas'ına kavuşsa

çam kokan yayladan

torbamdan hayat ovaya aksa

böyle değecek derman

geçecek ağrı serden

bir tek

vermesin Y(y)aradan

sineye sızı