Torosların Mor Çiçekleri
Mor menekşelere düşürdüm
Tüm hayal kırıklıklarımı
O tükenmez dediğim umutlar
Birer birer tükenip
Aktı gözyaşlarımla
Çiçeklerin bahar kokusuna
Ne beklenen sevgili gelmişti
Ne de istenen barış
Sayfa bildiğim
Su taneciklerine düşürdüm
Birer birer tüm mısralarımı
Ama
Her bir dalgalanmada silindiler
Silindikçe yazdım
Yazdıkça umutlandım
Umutlandıkça
Tükendim ve
Doğurdum bu yorgunluğumu
Gidiyorum...
Kimine göre ise kaçıyorum
Vazgeçmişliğim hayata
Onunla savaşmak ve ona direnmek
Ne eskisi kadar şehvetli gelir
Ne de heyecan verici
Dudakları kıpraştıran
Bu son dizeler
Kimi zaman
Gecelerde sessizliğe karışacak
Kimi zaman ise
Ses bulacak toroslarda
En acıklı şairlerin sesleriyle
Ama
Kaderi hep son iki mısrasına bağlı kalacak
Tüm kaçış yollarım ölüme çıkar
Ölüm ise suskunluğuma