Tövbesi Yazılmamış Yeni Bir Günah

Bir el tuttu kibriti

Başka bir el körükledi alevi

Saf olan işte böyle kirletildi

Kanatları alev alev yanıyordu saf olanın

Gökteki en parlak yıldız dayanamadı kahrından kesti bileklerini

Böyle bir günah daha yaratılmamıştı kainatta

Ne ceza vereceğini bilemedi Tanrı kullarına

Küller yıldızlara karıştı

Yıldızlar kızıla boyandı birer birer

Yeni bir karanlık doğurdu küllerin dokunduğu her yer

Öyle bir karanlıktı ki bu

Yer değiştirdi olması gerekenle ölü kalması gerekenler

Tek ve keskin bir çığlık atmıştı kanatları yanarken saf olan

Sadece ölüler duydu bu çığlığı

Çığlığına çılgınlıkla karşılık verdiler

Kemikler cana gelmiş gibi fışkırdı toprağın bağrından

İşte böylece

Yaşayanlar aşağıya

Kemikler yukarıya taşındılar

Tüm gerçeği anladı kibriti elinde tutan

Alevi körükleyene döndü yüzünü

Bak dedi

Tüm günahlarından arınınca insan

Bir avuç kemikmiş geriye kalan

Ve biz geçtik geçmememiz gereken o sınırı çoktan

Arınmış kemikler yürüyordu artık yeryüzünde

Günahkarlar ise bu yeni gerçekliğin sebebini biliyorlardı içten içe

İşte bu yüzden karşı gelmediler kaderlerine

Neydi böyle bir kıyameti getiren günah yeryüzüne

Herkesler biliyordu

Tanrı hariç

Yine de

Herkes birbirini suçlasa da

Korkudan sen miydin o diye de soramadı karşısındakine

Sustular

Öyle bir sustular ki toprağın altı da üstü kadar sessizleşti böylece

Yeni bir günah doğdu

Bu evrene ait olmayan bir günah

Öyle sinsi ve öylesine hızlı oldu ki doğuşu

Tanrı bile olanların çok geç farkına vardı

Boz bütün ezberlerini günahkar et yığını

Sessizliğinin bedeliyle usluca yat toprağın altında

Dizlerinin üzerine çöküp yalvarsan da boşa

Bu yeni günahının tövbesini Tanrı yazmadı daha kitabına