Tozlu Bir Şiir

Tozlu şiirlerde adını yazmak

Bir başka hayatın kıdemine yükseltiyor yüreğimi

Sonsuz bir bakışın tam ortasında

Şaşakalmak gibi bir duygu olsa gerek

Tozlu şiirlerde, ayak tozunu yutmak.

Benim gri dediğim geceler bile siyah

Ellerinden düşen gökyüzü mü ay?

Her şey sessizlik yemininde,

Benimse çığlığım kupkuru

Benim gri dediğim geceler bile

Gözlerine bürünmekte, tozlu bir şiirde

Ve susayan yüreğim,

Bir tebessümün hayaliyle örselenmekte.

Kırmızı karanfilin masalını anlattı toprak

Hiçbir şey anlamadım

Toprak, adına bir şiir kazdı yüreğimde

Kendi dudağını kanatırcasına su

Tozlu şiirlere bürünmekte...

Benim gözlerimde mecnunu öldürebilir misin?

Ya da dokuna bilir misin ellerine Ahmed Arif'in

Sana yazdığı her şiirinde?

Benim yüreğime yakılmamış yağmur bırakabilir misin?

Islatırken düşümde bir sevda tenini

Her şey seni sevmekte

Ve seni severken ben

Ahmed Arif bana benzemekte...