Tralleis'te Ölüm

Bir Antik çağ filozofunun izlerini sürüyorum
Ayak izleri bir görünüp bir kayboluyor
Kemik, kan, damar kalıntıları yeşeriyor zeytin ağaçlarında
Bir cesedin lezzeti eriyor ağızlarda
Yağmur, ölümü yeşertiyor bu topraklarda
Zeytin ağaçları çiçek açıyor
Bir naaşın göbeğinden
Ölümü şaha kaldırıyor
Mağaralar göz kırpıyor
Gün batımında
Ölüme çağırıyor
Küçük dilinden haykırıyor ölüm kusarak
Gel diyor gel koşarak
Zeytin ağaçları meyveye duruyor
Ölüm gel diyor