Tralleis'te Ölüm

Bir Antik çağ filozofunun izlerini sürüyorum

Ayak izleri bir görünüp bir kayboluyor

Kemik, kan, damar kalıntıları yeşeriyor zeytin ağaçlarında

Bir cesedin lezzeti eriyor ağızlarda

Yağmur, ölümü yeşertiyor bu topraklarda

Zeytin ağaçları çiçek açıyor

Bir naaşın göbeğinden

Ölümü şaha kaldırıyor

Mağaralar göz kırpıyor

Gün batımında

Ölüme çağırıyor

Küçük dilinden haykırıyor ölüm kusarak

Gel diyor gel koşarak

Zeytin ağaçları meyveye duruyor

Ölüm gel diyor