Tükeniş

Gidiyorum...

Dümeni uçuruma kırar gibi...

Ne var ne yoksa hayatımın tenhasında

Giderayak hepsini yıkar gibi...

Gidiyorum...

Ciğerlerimden söküp atarcasına

Aldığım her bir nefesi...

Sabahın ezanı yayılırken enkazıma

Alnımı secdeye koyar gibi

Gidiyorum...

Yosun bağlamış bir torpidonun pervanesiyim...

Tükenmez girdapların tükettiği bedenimi

esir alırken teslimiyet

Fokurdayan suskunluğun sesiyim...

Etrafıma toplayıp bütün kan emicileri

Kendimle birlikte bütün kepazelikleri patlatırcasına

Gidiyorum...

Ve susuyorum...

Utangaç gözlerin kaçamağında

Siyah beyaz bir fotoğraf gibi...

Üçüncü çekmecede duran bir albüm

Sayfasında yıllanır gibi

Susuyorum...

Zinciri kopuk bir salıncakta yankılanıyor

Çocukluğumun sesi, duyuyorum...

Kimsenin duyamadıklarını dinlercesine

Susuyorum...

Eski kayışından duvara asılmış

tozlu bir tüfeğin namlusuyum...

Kurşun zelzelesinde sağ kalırcasına

Yılların keşkelerinde kavrulurcasına

Susuyorum...

Ve bekliyorum...

Bir tabut kuytusunda

Çıt çıksa uyanacakmışım gibi sanki

bir öğle uykusunda...

Selimiye'nin o meşhur avlusunu bilirsin...

Hani 'Bandabulya'ya ' giderken

Yorgancı Mahmut ustanın karşı yolunda...

Musalla taşında günaşırı yankılanır ya ölüm sancısı

İşte tam da orada

Bekliyorum...

Öptürmek için dizindeki yarasını

Kapıda bekler ya bir çocuk babasını

İşte öyle bekliyorum...

Bu kokuşmuş kalabalığın kana susamış sırtlanları değil

Dostlarım sırtlansın istiyorum tabutumu...

Gece olup sabahın peşine takılır gibi

yürüdüm bu hayatın çetrefilli yolunu...

Ve duruyorum...

Bayrağı teslim edip yarışı tamamlar gibi

Merak ederek bu şirret yarışın sonunu...

Yolu, durağı, seferi olmayan bir patikada

O meçhul otobüsü bekler gibi

Duruyorum...