Tükeniyor işte

Canına okuduğumun Teknoloji dünyası,

Teknoloji dünyasının, çıldırmış insanları

İnsan olduklarını unutmuş,

Hep tokatlarken birbirlerini;

Kendi tokadından daha şiddetlisini

Yediği zaman;

Başlar ulumaya azgın kurt gibi.

Bitmez, tükenmez sanılan

Bu dünya nimetleri,

En sonunda bitiyor işte;

Bizzat dünyanın kendisi,

Nimetleriyle birlikte,

Bilinmezliklere doğru son sürat,

Bencil yobaz, gaddar insanlarıyla,

Yok olup gidiyor işte

Kim kazandı, kim kaybetti?

Diye, tartışacağımıza,

Sorun kendi kendinize:

Nerede o verimli toprakla

Nerede nimet dolu bahçeler?

Nerede yağmur yüklü bulutlar?

Nerede bunları görecek göz?

Nerede bu hesabı verecek'ler?

İş hesaba dökülünce;

Bütün acılar duyulmağa başlar,

Gerçeklerle birlikte ince, ince.

En sonunda bitiyor işte,

'Bitmez tükenmez' denilen

Dünya nimetleri;

Doğa bir güzel anlatacak

Bunu bize,

Doğayı katleden,

Ona meydan okuyan sorumsuzlarla

Sonunda göreceğiz!

İçine hapsolduğumuz kara deliği.

Bitmez sandığın dünya nimeti,

Gün gelir biter;

Karınca bile kararınca yer toprağı,

Sonunda ararsın bir yeşil yaprağı

Hasret kalınca bir buğday tanesine,

Ne bir kuş, nede bir karınca

Tek bir canlı göremezsin!

Öylece kalırsın tek başına.

(16.07.93-Moda/İst. K.Polat)