Tül Ağrısı

Toprak uyanmadan, rüya bitmeden...

​Yahşi gecenin

Mayıs çiçeğine sarınmış bade’m uykusu

Abanoz bir vaktin mahzeninde saklı her nefes,

Bir tül ağrısı tepelerin, kulelerin ki

dalgalanıyor ince ince ayyâr

Tefinde bir nâr gürültüsü

Parmaklarımda zaza türküsü

o parlak katalin

bileğimin çemberi

​Yol seyyah

Yollar en sevgili

Her adımda ufka çekilen bir aşk sancağı,

kuş uçurtmalı şehrin diline,

Kavrulur sular..

Yalın bir bahar ziynetini taşır ayakların

Otağında kor çatlağı bir kızıl

Nabzında üzümlü bir menekşe

​Düş konduların dem ırmaklarına duvak,

sallanan eşiklerin yel atları

Şiirin alnında bakır harflerle parlayan güller

Karanlığın közleşmiş ağzında

mühürlü bir silüet

Hay...

​Kanatlanır tuz çöllerinde

Gökyüzü kendini büyütürken

Kaderin usturlabı dönerken kalbimde;

Safir bir sarnıçta ellerimin dansı

Kekik kokulu bir morun kırbacı inerken yaylalara,

Zifiri bir inci gibi büyür içimde giz.

Külün altında saklı o zümrüt vadi,

Bir sırrı fısıldar Kenan şarabı tadında.

Kınalı duvarların yosun tutmuş sessizliğinde,

Zaman bir lâl salkımı

sızar toprağın gümüş kuyusuna.

​Saatler o kadar yakın,

işaret rüya yataklarından...

Sarmaşığın damarlarından

kadife odalara sızan k’an;

İbrani bir nakışın iğne ucunda saklı

o derunî nehir ve

Motif motif basamaklarda

soluk bir dudak:

Gurbetin teninde genişleyen,

sırılsıklam bir kavuşma.

sırılsıklam...

Tülay Yüksel İncik