Tül Duvaklı Düşlerden

Suda taş kaydıran oynaş oyalanmaları

Yüklüğünün üstünde tomurcuğuna çiğ düşmüş

Nazlı çiçekçe

Kendi ötesinde giden yolculuklara karışıp

Nerden sızlıyorsa yarası tam da oralara

Bütün gücüyle sarılıp...

Şafaklar söküle yoluna kozalı bir çam

Veya açıl susam açıl çiçekleri kadar en az..

Uzaklığı kendi meylince alıp götüren sırrın

Dilinde dudağında doyamadığı hangi tada nasıl kanmışsa

Akşamı koyu gölgeler örtünmüş düş dalgınlıklarıdır beni

Duysun kulakların ey hayat..!

Seni dilediydim en son

İlk aklıma gelenle hatırlayışımda yine sen

Anla işte edemedim..gidemedim..

Yandım döndüm

Tül duvaklı düşlerden

Sıyrılıp gene sana uyandım

Ağustos / 10