Tüm Ekim Akşamlarına

Sessizlik çökerken perde perde

Ekim akşamlarına,

Gecenin şarkısını söylemekten

Yorgun kuşlar,

Geçmişin özlem şarkılarını taşır

Çatılarımıza.

Ve kalplerimiz açar kapılarını

O yorgun kuşların

Özlem dolu,

Zor bela hatırlanan,

Acı dolu şarkılarına.

Solgun bir ışık

Yansır belki bakışlarına.

Belki de karanlık günlerin

Haykırışları

Yankılanır senin de kulaklarında.

Sessizlik perde perde inerken

O uzak Ekim akşamlarına

Bülbül’ün şarkısını unutmuştuk,

Bırakarak tüm özlemlerimizi

O kayıp şehrin

O karanlık İsli sokaklarında.

Bu nedenle küsmüştüm

Tüm Ekim akşamlarına