Tunalı’da Bir Akşamüstü

Tunalı’da bir akşamüstü

Çalıyorum her sokağın kapısını

Işıklar…

Sesler…

Peşimde gölgeler

Etrafımda gri bir hava

İçimde bir yudum eskimişlik

Yürüyorum kaldırımlarında

Bir akşamüstü Tunalı’da

Buluşuyoruz ben ve gezgin düşlerim

Bir öykünün yamacından

Bakarken zamanın ağırlığına

Dokunuyor yüzüme uzaklardan bir poyraz

Bir şeyler fısıldıyor

Meğer kepenklerini indirmiş çocukluğum!

Duyumsadım yaşamın gerçeğini

Derinlerimde yokluk

Yüreğimde ayaz

Bedenimde çiğ

Bir akşamüstü Tunalı’da

Gülümsedim her geçip gidene

Perdesi çekilmiş pencerelere

Bana şaşkınca bakan gözlere

Anlayamazsınız dedim

Bir akşamüstü Tunalı’da

Yüreğine giden yolda

Sarıldım sana Ankara