Tut Elimden Çocuk

Tut elimden çocuk

Beni umutlarıma götür

Güneş o kadar parlak ki

Bitmesin yolculuk

Tut

Tut elimden çocuk.

Belki sayende beni bulurum

Korkusuzluğuma inanma

Aslında korkuyorum

Tutarsan bitmez yolculuk

Tut

Tut elimden çocuk.

Unuttum sanıyordum

Titreyince hatırladım

Çenemdeki karlar soğuk

Geciksin diyerek yolculuk

Tut

Tut elimden çocuk.

Gece çok yakın yıldızlar azaldı

Oysa küçükken ne güzel oynardık

Bak bir sen bir de ben kaldık

Tut

Tut elimden çocuk

Bu tenha bir yolculuk...

Turgut Uzdu

(Son yaklaştıkça umudu içimizdeki çocuklukta mı ararız ne.)