Tutsak

Suçum büyüktü.

Hem de çok büyüktü.

Haddim olmayarak

Sana dair

Olur-olmaz hayaller kurdum

Bilineyen zamanlara...

Sevgiye,

Sevgiliye açtım yüreğimin bütün kapılarını

Ardına kadar.

Ve,

İçimdeki bütün şeytanları taşladım.

Hayata sil başdan,

Yeniden başladım

Ne Tanrıya sövdüm

Ne de kutsala.

Vazgeçmezdim vallahi

Geçmeseydin benden

Hatta,

Kullar cehenneminde

Diri diri yaksala

Sana yenikliğim büker boynumu

Aah!...

Şu alnıma yazılan yazgı yokmu?

Lânet olsun.

İşte o bağlıyor elimi kolumu.

Yoksa;

Halay mı çekebilirdi böyle sana dair korkularım.

Meryem orucuna mı susardı sanırsın firârî uykularım.

Tutar mıydım be!

Ne yani tutmasam,

Taş mı kesilirdim.

Aah ulan ah!

Hele sende sevseydin var ya!

Yeniden dirilirdim

Gücümü senden,

Ve,

Sevginden,

En kıymetlimden alıp

Meydan okumaz mıydım âleme.

Devrik cümleler mi kullanırdım böyle be!

Tek bir kelime bile.

Dedim ya

Suçum büyük!

Hemde çok büyük

Bilmediğim zamanlara senli hayaller kurdum

Haddim olmayarak

Çırılçıplak,

Yalın ayak yapıldak.

Ya al beni dünyana,

Ya da;

Usulca bir cami avlusuna bırak,

Ağlayarak.

Bari

Lâhutî ezan seslerinde arınayım,

Yunayım.

Ben seni katıksız sevdim be imansız.

Şimdi yokluğuna nasıl dayanayım.

Mavilerim tutsak

Söyle;

Hangi renge

Ben nasıl boyanayım.