Tutsaktın

tutsaktın

kuru iklimde

firar eden baharların iz düğümüydü dudakların

o kadar kuruydun

o kadar sızıydı güneşten kaçarken ateşe yaklaşan saçların

yaban mevsimde açan küskün gonca gibiydi avurtların

gülmeyi unutmuş tebessümler sahte

efkarı korkak

asi şarkılar söylüyordun yamaçlara sıkıştırıp sesini

tanrının yorgun olduğu zamanlarda dua ediyordun

kulaklar sağır

gözlere gecenin perdesi inmişken kuşluğa çeyrek kala

mahmur hayaller kurdun mahur besteler düşerken kuş gagalarına

tutsaktın oysa

ciğerlerine sıkıştın boş zamanda

kızıl nefesler aldın

kül üfledin düşlerine

şehrin rengi değişti

gri hüzünler kapladı kırmızı kiremitleri ....