Tutunmak Hayata

Sensizliğin ne demek olduğunu anladım sen yokken yanımda,

Ölüyordum adeta

Kalbim kalbini arzularken kendi içinde.

Gözlerim ağlıyordu gidişine içten içe.

Ellerim ararken ellerini köşe başlarında

Titriyordu sanki üşümüş gibi.

Gözlerim

Seni görmediği zamanlarda kapatıyordu dünyaya kendini.

İşkenceydi sensizlik,

Elektriklikli sandalyeye oturmuş gariban bir adamın

Ölümle yaşam arasında mekik dokuması gibiydi.

Sensizlik

Bir balığın karaya vurup intihar etmesi gibiydi.

Sensizlik

Çölde susuz kalmış,

Hayata boynunu bükmüş bir çiçek gibiydi.

Ama anladım ki,

Seni sevmek acıya bir adım önde gitmekmiş.

Bile bile uçurumdan aşagı bırakmakmış kendini.

Haykırıyorum kaderime

Küfür ediyorum hayatın ta içine.

Acaba

Acaba çok sevdiğim için mi gittin

Yoksa yalan sölemediğim için mi

Yoksa gerçekten cok mutlu ettiğim için mi?

Ah bu acı çekilmez

Dayanmaz kalbim buna

Bu yara geçmez

Kapanmaz.

Git gide büyüyor içimde özlemin.

Atamıyorum

Silemiyorum seni.

Sensizliğide seviyorum galiba.

Ama

Senleyken bakmak daha başka hayata.

Daha güzel ve daha anlamlı

Çok büyüleyici bir şey seni sevmek kusursuzca.

İzlemek seni sessizce

Bakmak gözlerinin içine

Kaybolmak adeta..

Seni sevmek aslında

Tutunmaktı hayata...