Uç

ben bir kaktüsün iç sıkıntısı

hayalperest diken

Tanrıça Nemesisin sinek dansı

görkemli bir hiç,uçsuz ve bucaksız

gülüşü şüpheli güzel

böğrü dibinde binlerce his

olmayan şeylere ölmeyi bilmeyen

dolunayı tenime sürüp parlattığım yalnızlığımla

bendim geceler boyu şarkı söyleyen

hüznün dehlediği kısrak

siz ne kadar dinlerseniz o kadar koşardım

bundandı olduğum yerde kalışım

susan kadınların ağaçların ruhunu taşıdığını düşünürüm

rüzgarın da üşümüş bir yanı vardır

bilirsiniz

acı oracıkta

şarkıların sesi denizleri eskitir

bendim kuytuluk yerleri rüzgarla besleyen

uzak çok uzakta

ben bir seyyah

yoldan korkan...