Üç Balığın Üçüncü Nefesi

şeffaf aceleli bir bulanık

yani uyanık

akıbeti sessiz

bir deniz

saçlarının nehire değdiği vakitte

üzerime

bir yıldız dokunur

iki büklüm

erken gelenlerde

akşamüstü kuşlarının susuz kalışları

yanılır

gün be gün

yanına yanaşır bir dün

bugün gelmez

beklediğin sürgün

mayhoş kalır

gem vurduğun o taşların siyah izleri

bizleri

ezer geçer

o büyüttüğün nefret hüznün

lakin şiirleştikçe

şairliğinde

sızıntılar kanar

susar

konuştuğun anılar

sonra

takvimlerden

vakitli vakitsiz

ayrılık naraları yükselir

duvarlar ağlar

üç balığın

üçüncü nefesinde

ölüm kokusu

hissedilirken

ve tövbe denilen

zamanların

tekrar yinelenirken

sözsüz

bir şarkı notasında

çocukluğun

ıslanır

si do re

sen hep küçük kal böyle

ben seni korurum gençliğim

merak etme...

18.09.12