Üç Yüz Bir Madenci

Üç yüz bir madenci vedasız gitti,

Unutmak olur mu bu hazin göçü.

Zor gücün direnci sedasız bitti,

Unutmak olur mu bu hazin göçü.

İki bin on dört 'ün Mayıs ayıydı,

Kahreden gidişler canın payıydı,

Bu sayı yürekler yakan sayıydı,

Unutmak olur mu bu hazin göçü?

Hepsinin bahtları kömürden kara,

Çaresiz her gidiş derinden yara,

Ölümcül kazançlar terinden para,

Unutmak olur mu bu hazin göçü.

Kaderi yazmıştı kahreden sonu,

Kurtaran olmadı derinden onu,

Ne canlar yok etti kömürün tonu,

Unutmak olur mu bu hazin göçü.

Rant kazanç uğruna ironi yüzler,

Mazlumun kanına gireni gizler;

Kabirle yan yana doludur düzler,

Unutmak olur mu bu hazin göçü.