Uçta Yaşamak

kalemi kağıdı elime alıp

yazmak geliyor içimden

sayfalarca

durmaksızın

anlatmak herşeyi

sadece kağıda

sadece kendime

anlamasını beklemeden insanların

zaten kimseye anlatamadım ki kendimi

hep melankoli bir ruh halim var

onlar için

tatminkar olmayan bir yapım

istemedim ki ben kimseyi yanımda

düştüğümde,ağladığımda,serzenişte olduğumda

yalnız kalmak istedim hep

bir telefon uzaklığı mesafesinde olmak istemedim kimseyle

kendimle başbaşa kalarak

gün geldi ağlamak,

gün geldi gülmek istedim

ben seçmek istedim hayatımdaki insanları

soyutladım kendimi

her duygumu en uçta yaşadım

ki bundandır

sevdiklerimi hiç unutamadım

nefret ettiklerimi ise yazdım

kara kaplı deftere

bir daha silmemek üzere