Uçtu mu Martı Kuşları Ellerinden

Sen hiç umudu kaybettin mi

Uçtumu martı kuşları ellerinden

Sevdiklerin gittimi teker teker

Sen yine sana kaldın mı

Hiç çaresizlik yaşadın mı

Ellerin üşüdümü gecelerde

Aklın durdumu beynin insaf ettimi yok yere

Sen hiç en derinden yıkıldın mı

Öldü haberi aldın mı

Sen hiç ceset gördün mü

Ölü yıkandın mı kefenleyip

Gömdün mü kara topraklara

Umudunu ellerinden alınca hayat

Hiç kızdın mı küfür ettin mi doyasıya

İki elini baş ucuna alıp ağladın mı geceler boyu

Çaresizlik büktü mü bileğini gecelerde ömründen 10 yıl gittimi söyle

Napardın bu hayat başına yıkılsa

Tutunacak bi dalın kalmasa napardın

Hayat hep seni yorsa

Çıkıp bir köprüye atlarmıydın

Yapamazdın.!

Kendi sonunu sen veremezdin

Verilen bir ömür vardı sana

Onu da yok geçemezdin

Şimdi ne ağla nede küfür et hayata

İki elini aç yalvar Allaha

Allahım de bunca acıyı sen verdin bilirim

Dermanı sende bunu his ederim

O zaman Allahım

Dokunsun bana şevkatin

Çöksün karanlıklar edebiyete

Bana biraz mutluluk var biraz da göz yaşı senden hediye