Uçurum Nöbetleri

I

Doğum lekesi tadında bir boşluk yarattı tanrı

Hiç tenezzül edemese de uçurumlara akli dengem

Gömülmesi unutulan bir ceset hissini andırdı çığlıklarım geceye

II

Anaçlığa hitapta aşina olmayan bir dil

Kaç kılıf uydurup da üstüne

İçinde yankılanan kelimeyi ezberleme mücadelesine girer

Ve kaç kişinin gözleri kanar

Gördüklerinde hissedilen çıplaklığa...

İki dudak arası mesafe kalmışken hasrete

Hayallerinde kurduğun düzeni yıkmak ne acı

Ve ruhsuz kelimelere yüklenen anlam ağır gelmez mi?

Şaşırmaz mı sence terazinin dengesi...

Rahmin içinden kaç hayat fışkırır çamura

Sonuçsuz çırpınışlarda hangi duygular daha çabuk körelir ki...

Aşınan gözlere körelen vicdan hatırlatılınca

Erir mi tek celsede buzlar

Sır kalıp keder yaratır mı o yara sana

Boğulmaz mısın hiç kendi doğrularında

III

İlk mezarlıkla tanışma zamanları

Defnedildi aradığın sevgi kırıntısı bende

Ve kurulan cümleler ziyan sana...

Çünkü

Zırhım inadım benim

Çünkü

Aklımın çalışmasına kastedip

Boşluğun oturdu şah damarıma

Şimdi adına hürmeten

Aklımın ücra köşelerinden çıkıp gelen

En edepli küfürler

Cinayet kelimesinin anlamını değiştiriyor bende...

Not:Cümlelerde tutsak kalan anaçlığa hitaben...