Ucuz Ölümler Ülkesi Anatolia -14

Martin Luther King Jr.: "Herhangi bir yerdeki adaletsizlik, her yerdeki adaleti tehdit eder."

1

Sicili bozuk Anatolia’da en hakiki mürşit, şiddettir.

Yapısal ve gelenekseldir, tesadüflere bağlıdır ve

her an ölüme meyillidir burada yaşamak.

Kutsanan içgüdüsel erilin; at, avrat, silah kültüyle

ruh ve sinir hastalıkları merkezi Anatolia’da

postmodern kollara ayrılır öl(dür)üm.

Ucuz ölümler ülkesi aynı zamanda kolay ölümler ülkesidir de.

burada huşu içinde eceliyle ölemiyor pek kimse.

Suç ve özgür suçlular cennetidir Anatolia.

Her gün, gazetelerin 3. sayfalarında

gözlerine siyah şeritler çekilmiş

her çeşidi vardır her ölüm şeklinin.

Daha çok çalıştıkça fakirleşenlerin ülkesi Anatolia’da

köşeyi erkenden dönmek, çabuk zenginleşmeye

bir tercih oluveriyor illegalite.

Bundan mütevellit, Survivor Anatolia’da

dört yana kol geziyor mekan basıp mekan kaldıran

organize çeteler, mafyalar;

Red kitler, Daltonlar, Casperlar,

çağdaş e-dolandırıcılık biçimlerinde

hizmette sınır tanımıyor

küresel ve yeni nesil suç örgütleri.

Adam dövmekten yaralamaya,

Avrupa taşımalı insan kaçakçılığına,

sakat bırakmaktan, öldürmeye değin tetikçilik gırla.

Fiyat skalalı envai çeşit suç unsuru biri bin para

üstelik kredi kartına taksitle.

2

Devrim arabalarından

0’dan 100’e level atlayan

modifiyeli ‘haram araçlar’da teknoloji o biçim!

Hayatın keskin virajlarında

kimse kendi gölgesine bile ulaşamıyor artık.

Acemi sürüşler, hatalı sollamalar

şarampole aşırı hız ile devrilerek

koca otobüs içinde yitip gidiyor küllenen canlar.

Neolitik kafaylı, trafik kavşaklarında

kimi çakarlı, hızlı, öfkeli ve her bir yavşak,

kimi silahla gezen yüksek promilli asfalt zorbaları,

öfke kusuyor birbirlerine.

Araç muayene istasyonlarında

soyulmak fahiş fiyatlara,

ek olarak şiddet görmek bonus,

ölmek ise toto, loto, şans oyunu artık.

Görgüsüzlük sahnesi Anatolia’da

yemek ve gezi paylaşımlarında sergileniyor,

havai fişekli lüks ve şatafatlı kutlamalar.

Göze sokularak yapılan, şarklı düğün dernekler,

karşılama ve uğurlamalarda, kaza kurşunu ya da

yorgun mermilere kurban gidiyor seyrüsefer günahsızlar.

aidiyeti aşağılık kompleke mezeli

parıltılı, gürültülü ve şaşalı para ilkel’i popüler tarza

stadyum dolusu milyon dolarlık garplı konserlerle

‘muasır medeniyetler seviyesi’nde ‘ilelebet’ akarken tipçi gençlik

takibe dayalı sosyal çöplükte

çağın ilerisine taşınacak misyonlar h.piç edilerek

gururla sapkın icralarla kuruluyor benliksizlik.

3

Yakasında sevgisizlik taşıyanlar ülkesi Anatolia’da

kalplere giremeden, cebe giren milyon TL’e ile

geçinemiyor olsa da maaşlı siyasetçiler

hesaplarda göveren süper emeklilik ile

‘egemenlik kayıtsız şartsız (maaşlı vekilinin)dir elbet.

Her ifşa iletisini ballandıran

alçak! basın’ç merkezlerinde

kanal yapımcıların ince belli ekranlardan

devşirilen haremlerinde

ayarlanıyor dejenere ve yoz kimlik/sizlik.

Her ramazan ayında banda sarılı tekrar yayınlı

iftar ve sahur programlarında

hep aynı şeyleri konuşup ‘milyonları’ kazanan tayfa

kul hakkı yenen sarıklı sofralara bağdaş kurup

sakız çiğnemenin orucu bozduğu misalde

şükretmeyi salık veriyor yurdum insanına.

Ülke dışında ödül kazandığı törenlerde

şikayet ederken ülkesini

bölüm başına milyonları cebe indiren

kimi reklam yüzlü artizzzler, esrar!lı! sessizlikleri içinde

her yeni şiddet dizisinde hınç ve nefret içinde

çapraz ateş ile kelimeleri rol icabı harf harf sıkarak öldürürken birilerini,

izleyip öykünenler ise gerçekte öldürüyorlar birbirlerini.

4

Sahnesi kurgulanmış muhalefet örüntüsünde

mekânın sahibi neoittihatçı hedonistler

duygu birliğinde ‘birincil vazifesi’ni öteleyip

batı’l ve darbe heveslisi her ologarjik ihtilal stratejisiyle

sırtını kutsal mavisine dayayıp obsesif laik ataklarla

linç propagandasına zerk ederken üniter mutluluğunu,

paralel kamuflaj ustaları

ikna odalarında baş örtüsüne uzanan ulusalcı elleriyle

tezlil ile hizaya tevcih ettikçe nikaplı kerimeleri

devleşiverdi mütedeyyin köken.

Her menfi halden bu yan,

parasal oburluk rejimi! otokratik eko!sisteme

bağlanan alavere dalavere ithal umutlar,

temize çekerken tüm kutsal kirini,

eko’layzır gevezelikle

bipolar ve obsesif ’bozukluk’ içinde yol alırken

kraldan çok piyonik kralcı

vefadan değil riyadan

tamamen yitiriyor politik ‘özgür.l ağırlığını.

‘Bu ahval ve şerâit içinde’

her ifada varlık nedeni komplo kültüne aşılayan k’atılımcı,

en kötülerin yönetimine pervasızca inandırmışken kendini

ortaya karışık sunulan gizli tanıklık ve itirafçılık

etkin pişmanlığın sularında karaya vuruyor silkelenmiş kleptoraksi.

Hafifmeşrep ‘dahilî bedhahlar’ pavyon masalarında

simbiyotik ‘böcek’lerin, poliandrik t’üreme mecrasında

eril g.sözler irtikap ederken kurulan asimetrik kakistokrasiye

‘utanmak, kamusal bir sorundur’ diye seslenen bir dış ses

‘kuzu kurt ile dostça yaşayıp giderdi

koltuklara bu kadar kurulmasaydı ahlak.’

diye sürdürdü sözlerini.

Gerçeğin gözlerine parmak sokan

sanatın! bu dalında, anlıyorum ki

aslında utanmak diye bir tanrı yokmuş,

ince hastalığa yakalanmış ahlak bir ‘hiç’ duyguymuş.

‘Fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş’ vakar halk,

Kıt aş ile mutFakta butlan iken

fesat karışan eko’lojik muhalif hevese karşı mutlak butlan ile

yolları kesişen dost ile (eski) düşmanların.

Nasılsa muhtaç olunan yegane kudret,

damarlardaki asil kanda mevcuttur!