Ufak Ufak Dokunuyor Hayat Hayata

Sokak lambaları altında

Dik düşüyor bükülmüş bedende gölgem

Reklâm panolarında sloganı sesim

Bir yandan bağırıyor gençliğim

Pastırma yiyelim rakı var yanında

Benlerimi buluyor keyfim kıvamında

Aslında benliklerden bir film provasında

Yaşadıkça çekiliyor sahnelerim kamera arkasında

Önce çocuksu...

Sevdalara asılı büklüm büklüm

Büyütmüyor içini

Kalıyor süklüm püklüm

Delikanlı yaşlarını geçmiş

Damardaki deli kanı akıp gitmiş

Orta yaşa vurmuş alın çizgileri

Goncadan güle dönmüş vazoda

Döküyor ıslaklarını yollara

Dönmüyor, dönmüyorum yaslarına

Kurutuyorum yapraklarını

Ayraç oluyor anılarıma sayfa sayfa

Yazıyorum hayatı toplanıyor iki satıra

Sarılara biniyorum mavilerden geçiyorum ara ara

Halkın içine katılıyor içim katıla katıla ağlıyor bu yara

Her bir bedende rastlıyorum hayata

Yürekler sokak çocuğundan bozma

Şişeleri boğum boğum boğuyorum boğazımda

Unutturmuyor üç kalıyor bana

Satır başlarından çekip yazıyorum sonlara

Bana aman vermiyor teğet geçiyor

Tutturamıyorum maya

Kalıyor yarı yolda kesişemiyoruz hayatla

Kaç bedenden geçse uğramıyor yarınlarıma

Geldi geçiyor mevsimler olmadık baharlarda

Siliyorum kışları buğularmış camlarda

Pencereler açıyorum hayat dolsun diye odama

Olmuyor Gün Doğusu üşütüyor yatağımda