Ufkunda Yelken Açmak Umuda

emeğimizin boşa gitmediğini sanarak

esir oluruz bazen düşüncelerimize

zaaflarımız sürükler bizi bizden öteye

rahata erdim derken yanılsamadır

dönencenin çemberinde kalırız

faraziyelerimizle başa çıkmaya çalışırken

anlık heyecanlar duyar anlık yaşarız

nispet ederek hayat penceresinden

rüzgara kaptırırız bir yanımızı

kalp atışları seyrini kaybeder

yüzleşmek çetin bir savaş kıyasıya verilen

eğrisi doğrusuyla ömürde bütünleşen

libas gibi üstümüze beynimize geçirilen

kırmızıdan mora siyahtan sarıya dönen

bukalemun düşünce davranışlar

isli çıra gibi yanıp sönerken her alevde

hülyalı duyguların gölgesinde yaşamak

derin bir duygu leylak kokulu sabahlarda

aynı çerçevede aşklar düşler ülkesi

ufkunda yelken açmak umuda