Uğursuz Ellerim Hayırsız

ve böyleydi hayat...

bir vardın... bir yoktun...

öyle de

nereden bilebilirdim

bunu bir kuşun

ölümüyle anlayacağımı...

ve hayat böyleydi işte...

nereden ne anlam çıkaracağı

sanki sana mı bağlı...

küçük bir sığırcıktı oysa

küçücük, minicik bir yavru

bir afet gibi yağmur

meğer afetiymiş sığırcığımın...

yuvadan düşeni kurt kapmadı

bu sefer... ben bulmuştum..

akşam eve döner dönmez

yanına koştum...

yere düşmüş bir iskelet

kabaran tüyler

ıslanmış, bulanmış...

gözü yarı açık

yavrucuk öylece bakakalmış...

dondum ben

buz gibi dondum

o an o an, içimden koptum...

bahtsız doğmuş yavrucuk

ne bilsin...

onca hünerli el varken

a yavrucuk

yoksa beni mi buldun?

böyleydim ben sanki,

hep böyleydim

tutamadım ya kanadından

yanağından okşarken

elimde kaldın...

sığırcık yavrusuydu işte

bildiğin...

benim için farklıydı oysa...

avucuma ilk aldığımda

inan çocuk gibi heyecanlıydım

baktım güzel dudağına

tutamadım kendimi

öpmek için uzandım...

a yavrucuk,

bu akşam sen gittin

ben de kalakaldım...

ardından...

sanki donakaldım...

hüzün yağdı gözlerime

tutamadım

a yavruvuk,

affet beni

dilerim gittiğin yerde bulursun

annenin sıcak, yumuşak

seni kanatlarıyla saran

pamuk bedenini..

ve ben de hiç olmayan

sıcacık can katan şefkatini...

sen gittin ben kaldım

sanma

sen gittin belki ama

bu zindanda ben

duvarlara bakakaldım...

nolur affet beni...

20.05.2012