Ülkemin Gençleri

Yaş, onsekizine gelip

Karmaşaya düşünce duygular,

Birbirini kovalayınca bunalımlar

Ve gözlerinizin önüne düşünce dar ufuklar

Hep sizi düşünüyorum

Ülkemin gençleri.

Hepiniz ayrı umutlarla geldiniz dünyaya;

Yaş on, onbir, oniki oynansın misketler, körebeler, birdirbirler;

Haydi! Koşun kızak kaymaya;

Kafanızda yok oyundan küfürden başka hiçbir şey.

Ya yoksul kardeşlerimize ne demeli?

Evet kardeşlerim sizler de çocuksunuz,

Çocuksu hislerin yaşayamayacağı yerlerde;

Kiminizin elinde çekiç, tornavida, keser

Çivi çakıyorsunuz daha çiçek koparmasını bilmeden

Fotörlü amcalara;

Hafta sonu bir cep harçlığı için.

O gün geldiğinde kocaman bir ekmek alıyorsunuz

Eve giderken,

Anneniz yaşlı gözlerle alıyor elinizden

Kocaman bir öpücük konduruyor alnınıza.

Tüm yorgunluğunuzu unutuyorsunuz

Yarının tatil olduğunu düşünerek ve sıcak bir çorbayla.

Derken yaş ilerlemiş gelmiş ergenlik çağınız,

Oyundan başka alanlara çevriliyor dikkatiniz;

Birini sevmek istiyorsunuz gönülden

Olmuyor;

Doluyor teyplere kasetler;

Bir Orhandan bir Ferdiden

Nafile, karın doyurmuyor.

Sizi anlayacak ne bir dostunuz var

Ne de bir yakınız.

Kaçıp kurtulmak geliyor aklınıza

Bu şehirden, sevgililerden,

Daralan dünyanızdan.

Ben sizde kendimi yaşıyorum

Ve düşünüyorum kaderimiz bir olan

Siz, ülkemin gençlerini;

Gidişimiz doğru değil!

Bırakalım yaşama şekil vermeyi

Yaşam bizi şekillendirsin

Ve sürüklesin coşkun ırmaklar gibi;

Kimimizi bıraksın tenha kıyılara,

Kimimiz sürüklenelim bol çiçekli tarlalara;

Ama kin duymayalım küsmeyelim hayata,

Haz duyalım yaşamın her safhasından;

Yorgun ama umutlu,

Sarhoş ama dimdik,

Dargın ama küsmemiş,

Ve olması gerektiği gibi:

?Onurlu heybetli'

Ülkemin gençleri.