Ümitlerim

Her yeni gündogumunda

Yeniden doguyor umitlerim

Dua etmiyorum artik

Beklemegi ogrendim sayilir

Evet, sessiz sedasiz bekliyorum

Gozlerimden arada sirada

Bir iki yas suzuluyor

Silip geciyorum.

Ne kaf daginin ardi

Ne de berisi umurumda

Insanlar ikiser yuzlu,

Insanlar karanliklarla dolu.

Herkes birbiriyle yarista

Bilselerde gidecekleri yerin

Ayni oldugunu.

Her gunbatiminda yarina sarkar

Hayallerim, umitlerim.

Gecenin karanliginda kaybolur

Buhulu gözlerim

Sozlerim buruk, yuregim yangin yeri

Aldirmam gecen gunlere

Beklerim.