Umu/du/m

Kırağı yemiş

Şebnem ürpertisi

Bir an dı!

Gerçeğin ta kendisi idi

Mayıs'tı.

Yani

Adı "Gülan"dı,

Gül kokulu bir andı!

Geçen yıl

Kasım ayında

Tesadüfen kesişti yollarımız,

İZFAŞ KİTAP FUARI'nda

Ne de güzel tanıştık!

Biz

Aynı coğrafyanın

Mültecisi,

Acı patlıcanı kırağı çalmış

İki garip candık!

O

Bana erken,

Ben ona

Geç kalmış gibi

Olsak da,

"Yaş" denilen

Soyut o zırva

Engelleyemedi

Benim ona,

Benim

Aşkın gezegenine

O çekim alanına düşmemi..

Tam da

Boyu boyuma,

Huyu huyuma denk,

Suyu suyuma can oldu

Diye sevinirken,

Zehirli bir hançeran gibi

Kanatıyor sözleri,

Tırmalıyor hem kulağımı

Hem yüreğimi;

《Sana umut verip, sonradan üzülmeni istemem》

,

Der de bana,

Hiç mi düşünmez acep?

Düşünemez mi,

Umudum,

Güneşi kıskandıran her gülüşünde,

Çukuruna gömüldüğüm

Gamzelerinde, erkence açar......,

Mutsuzluğun

Ölüm ötesi çiçekleri..

Anla be keman'i n'olursun,

Narin gülüm,

Gülan'ım,

Ya;

Ahir mutluluksun,

Senli,

Çok mu çok zengin gönlüme

Ya da

Sonsuza dek

Ateşi sönmeyecek

Bir cehennemsin,

Sensiz beter,

Yoksul ömrüme..

18:Mart:2023