Umudun Heyulası

Elimde,

Gözümde,

Dilimde

yorulmadan geziyor kalabalıklar

Burnumda hetero-kokuların cümbüşü

Lakin;

Gönlümde yalnızlık,

midemde tek kanatlı kelebeklerin tortusu

Bir resim karesindeyim

Yanımda yüzü düşmüş şehr-i İstanbul

Diri göğüslü bir kadın ihtişamıyla

çocuklarını besliyor kanla

Siper olmuş ona ağaçlar,

dallarında beyaz flama

Oysa ben;

Tek başıma direnişteyim

Suretlere bürünüp

zihnime dolmasın diye heyula

Ne kılıcım var, ne kalkanım

ne de barış bayrağı

Sahte bir tebessümüne yenilirim

bedbaht bir hayalin

yıllanmış özgürlük kokusuna