Umudun Türküsü Şiiri - Emine Öztürk

Direniş ve umudun türküsüyle çınlasın kulaklarınız.

Söyle ey sevdiğim,yurdundan sürgün'müsün söyle?

Dilsiz yorgun,kolun kanadın kırık mı ?

Sloganların intiharı diyor kimileri,

Varsın hüznünü dağıtsın yad eller,

Takvimsiz kavuşmalara kaldır başını ...

Elbet bir gün bizde söyleriz,özgürlük türkümüzü !

Boydan boya dilsizlik sarıyor ülkemi,

Nedir sükutunuz?Nedir şaşkınlığınız?

Görmezmisin,ömürsüz bir gölgedir hayat !

Uzat ellerini yoldaşım,ey yılların yorgun direnci,

Kuşan yüreğini yüreğime,zorlukları aşma vaktidir,

Ne türküler vardı,eşsizce özgürlüğe haykıran,

Edip Akbayram,Selda Bağcan birde Ahmet Kaya,

Kum gibiydiler çoğaldıkça çoğalan,

Kıvranırken gençliğimin anıları,düşlere d/aldım,

Uçurtmaları vurmayın,demir parmaklıkları kaldırın,

Ağalar beyler,elbet bir bekleyenleri var,gözleri yaşlı,

Salıverin ne olur,özgürlük türkülerine eşlik etmeye,

Sevinçle voltaya başlasın,mapus yürekler,

Güneşin tohumunu ekelim,tüm bereketiyle ülkeme,

Nazım'ın da dediği gibi

Yürümek; yolunda pusuya yattıklarını, arkadan çelme attıklarını bilerek yürümek..

Yürümek; yürekten gülerekten yürümek...

Nazım Hikmet Ran