Umutça

sen beni ben olsaydın anlardın

ve o şekilde çocuksu bir gülümseyişle

çocuksu bir yürekle severdin

ne yumuşak ne ince bir yüreğin

çok derin çok umutça gözlerin

sevdayla kavrulmuş sıcacık ellerin var derdin

sevgi dolusu şarkılar söylerdin

sen ancak ben olsaydın

benimle gülümserdin benimle hüzünlenirdin

acımasız sevgisizlere karşı

çırpınan bir yüreğin çırpınışlarını sezinlerdin

yalnızlığımı yaşardın benimle

yaşayabildiğim her günümü doldurduğumu sevginle

anlardın ve belki de ağlardın

sakın üzülme duyduğunda öldüğümü

sen ben olmayınca anlayamazsın

niçin toprağıma döndüğümü

ben ancak sevgim uğruna ölürüm

uğraşma anlayamazsın

çünkü sen ancak ben olunca

anlarsın niçin toprağa düştüğümü