Umutsuzluk Şehri

umutsuzluğun şehrine doğru yol aldım

şimdi hüzünlerle kaplı bir odadayım

hayal bile kurmaya yasaklıyım.

isyan bayrağını çekiyor gözlerim

derin bir uykuya dalmak istiyorum

rüyalarda ile olsun göreyim sebi sevdiğim.

deniz gözlerinde boğulmak isterim

sensiz bu şehirde neyleyim

seni kalbime nakış nakış işledim.

somun renkl soğuk taş yığınının arasında

sesini bari duyayım arasıra

umutlarım azalıyor burada sıra sıra.

deniz gözlerim seni görmeyi başaramıyor

kalp gözüm de yavaş yavaş kapanıyor

korkarım yüzünün şekli de hafızalarımdan siliniyor.