Umutsuzluktan Kaçış

her dizesini başka sahillere sürükledi

kalıntılarını yaşamımın

acımasızdı rüzgar

kin güdüyordu

yeni doğan güne karşı

ya hep ıslak gözlerde

devam edecekti karamsarlık

yada yenik düşecekti korkular

bitmeyen bir gecenin

iç çekişleriyle

çekilecekti nefesler

dumanların gölgesinde

yeni gün

mutluluğu

getirmeliydi elbet

öyle şartlanmalıydı yürek

ki hiç esir olmasın

çaresizliğin kollarında

adım attabilsin diye mutluluğa