Unut Gitsin

Karanlık küskün bir şehrin yanlızlığında

Zar zor ilerliyorum tek başıma

Tövbelerini çoktan bozmuş

Bir günahkarım ben ihanetle vurulmuş...

Sana değil kendime suskunluğum

Ezberimi bozdum, tövbemi bozdum

Gittin gideli değil, bittin biteli...

Kendi gölgemle kavga eder alay eder oldum

Düşmediğim soğuk kaldırım

Taş atıp kırmadığım sokak lambası kalmadı...

Şarkılar sustu bu şehirde

Meydan kargalara kaldı yine...

Unut be.. Unut gitsin deli gönlüm

Kaç bahar kaç zemheri geçti

Kaç beyaz bıraktı saçıma

Kanayan kaç yara kaldı ihanetinden sonra...

Unut be gönlüm sök at aklından

Unut gitsin değmedi değmez anlasan...