Unut Yoksun Artık

Unut...!
Baharları, Yazları, Kışları.
Okuduğum  siirleri, Şarkıları.
Unut yoksun artık.
Benli geçen  Yılları  unut.
Arkanda bıraktığını,
Solan çiçekleri unut.
Saçlarıma  düşen  akları.
Açtığın yaraları  unut.
Unut yoksun artık.
....
Gece-gece
Eze-eze
Alev-alev
Yaktığın  yüreğimi unut.
Ateş-i, küllerimi unut.
Yavaş-yavaş
Güle--Güle
Seve - seve.
Ezberinde ki beni unut.
Kitapları, mısraları,
Yaşamayı düşledigin anları.
Baş  koyduğumuz  yastığı.
Dertleri,
Neşeleri unut.
Unut Yoksun artık.
......
Unut...!
Bu şehri.
Köprüleri, caddeleri  unut.
Bulutları,
Denizleri, yıldızları Unut.
Aşkı  unut.
Yavaş- yavaş
Ağır-ağır
Sindire - Sindire
Benzettiğim  güneşi.
Her yudumda seni içtiğimi.
Unut. Yoksun artık.
.....
Unut....!
O parkı, o bankı unut.
Tebessümü, kahkahayı unut.
Unut işte.
Hiç  yaşamadın.
Hiç olmamışsın.
Hiç görmemişsin.
Unut..
Bile- bile
Döve- döve
Kese - kese
Bırakıp  gittiğini unut.
Acıları, Sızılari.
Açtığın yaraları unut.
Unut yoksun.
............
Unut...!
Gözleri mi, sozlerimi unut.
Bu şiiri, Bestelerimi.
Beni unut.
Beni unuttuğunu unut.
Kor -kor
Duman -Duman
Acı-Acı.
Yanıp kül olduğumu  unut.
Acı yı unut.
Dumanı unut.
Ateş-i  unut.
Dönmeyi unut.
Unut. Yoksun artık.

Sadullah Karakaş

Yorumlar
  • Henüz yorum yazılmamış