Unutulan Ama Hep Hatırlanan

Ne ressamlar sizi daha iyi çizebilir

Ne de şairler dokunabilir ruhunuza

Ne rüyalar alır götürür diyarlara

Ne de aşk şarkıları hüzünlendirir

Benim sizi anlatabildiğim kadar

Bana göre siz;

Ressamın fırçasında ki rengin tuala çarpması

Şairin kokusunu bulmaya çalıştığı çiçeğin adı

Rüyaların en tatlı tadı veren meyve gibisi

Şarkılarda hep aranan, özlenen hayali sevgili

Oysa,

Ben siz için;

Ressamın tablosunda unuttuğu bir ton

Şairin en güzelini ararken en değerli olanı unuttuğu

Rüyaların kaybolmuş bahçelerinde ki yabancı

Şarkıların ise aradığı ve özleyen sevgiliyim

Belki unutulurum, belki kaybolurum

Belki de bir an bile aklınıza gelmem

Ama her zaman en değerli olanımız

Unutup da hatırladığımız...