Unutulmaz Bir Hediyedir Ayrılık

Zannetme ki büyür insan

Cekerse bir baskasinin yüreginden ellerini

Sönmeyen bir cehennem atesi büyür o zaman icimizde

Tutusur yanariz bütün kaygilarimizla birlikte

Zannetme ki unutmaz insan

Sogudukca kalb, hayallerimiz üsür ve

Buz tutar donariz zemheri kokularinda

Iste o zaman büyüleniriz

Sevgisizligin ön kapisindan cikip giderken

Zannetme ki adalet sensin

Fingirdeyip oynastigin bu ayarin kantari

Unutma ki bir gün senide tartar

Zannetmeki peygamber cicegisin

Küflenip kokustukca icimde bir gül yapragi gibi sen

Canima istedigin kadar batir dikenlerini

Renksiz aciyor bagislamalarin artik

Zannetme ki iyilik perisisin

Kan kaybediyoruz affettikce

Ve tahammül cesaret veriyor kötülüge

Beklemek ahlaksiz kiliyor

Iskenceyi uzatiyor yargilar

Zannetme ki astim haddimi

Insanliga ne kadar aitsen

O kadar istedim seni

Benim oldugun kadar insanliga da bir armagansin

Ayrilik unutulmaz en güzel hediyelerden biridir