Unutulmuş Şeker Tadı

Bir sözdü

Aşk hep yalan konuşuldu

Bir Cümleydi

Hep son kelimede kaldı ...

Konuşuldu da ötelerce

Varılamadı bir neticeye

Zihnin Bildiği

Kalbin bilip de yanıldığı

Hadi sen de

Unut her unutan çiçek gibi

Kurusun bahçem

Her unutan gibi bakma arkana

Neleri arkada bıraktığını anlamadan

Bir ben vardım sen , sen diye biten

Bir sen... vardın yok olup giden

Biten ömürdü farkına varmadan

Aslında nelerin de farkına varamadık

Ey Sevgili !

Senin günün senin devranındır

Ama bu da benim gönlüm

Hangi giden unutulmadı ki...

Gecede ayaz vurmuş bir mezar tasına anlatıyorum şimdi

Gözlerini

Sözlerini

Zihnim kabullenemiyor gidişini !

Ne zaman çocuk olsam

Elma şekerim sen olursun...