Unutulmuşluğum

Avuçlarıma gün ışığı koyarım toplayıp saçlarından

İnanırım gözlerine her mavinin her tonunda

Bakışları derim yüreğinindir

Sevdamı sunarken içten içe

Yüreğimdir derim gördüğüme

Yüreğimi görürüm

Yalansızlığın sıcağını taşır

Ayna gibi yansıtır ruhumu

Her kalp sesi ben olur, sevdiğim olur

Sen olur

Ufuklara uzanırım her gece

Hülyalarımı yaşarım koynumda

Hasret dudaklarımı ısırır kanatırcasına

Susarım

Hayaller kurarım gerçeğin öncülüğünü yapan

Türkülere çığ misali büyüyen sevdamı bağlarım

Bazen yakalanır yalan

İçim burkulur

Yüreğimle ağlarım

Düşüncelerime yapıştırır bir tutkal

Kendimi yemeye başlarım uykuya kaçarken

Söylesem sakal

Sımsıkı sarılırım uykuya

'Affet!' derim gözlerimi tam kaparken

Seven taraf affedermiş

Nedense aynı tarafta kaldım ömrümce

Hep affettim

Hak yok diyorum sevmekten başka

İsyanlar yollara düşüyor 'Sevmekten büyük hak olur mu?' diyerek

Pankartlar açılıyor düşüncelerimde

Anarşiyi yaşıyorum gözlerim kapalı

Umutsuzluğumda kaç kez boğuldum hatırlamıyorum

İnandığım her sevdayı gözlerime med cezir yapalı

Her el takma çıkıyor nedense sıcaklığımı uzattığım

Hislerimin ağırlığından habersiz akıl

Zekâm saklı zaten iyiliğimin ardına

Ne varım der

Ne görünür bir kez

Hüzne çıkar yine her köşe başındaki kavşak

Çılgının tekiyim vazgeçemediğim

Hâlâ

Hâlâ vefa ararım koşarak

Tatmadığım ne kırılmışlığım kaldı

Ne buruşturulmuşluğum

Bir şiir kaldı hayatımda

Bir de unutulmuşluğum