Ürkek Sevgili
Bu gün yatağımdan gözlerim kamaşarak uyandım
Çünkü o gül yüzlü yar kapımdan geçiyordu
Güneş onunla doğuyor tan onunla ağarıyordu
Bense onu görmenin sevinci;
Onunla olamamamın hüznü ile ağlıyordum
Bu nasıl bir tutkuydu ki bir yerde güneş doğarken
Bir yerde batabiliyordu
Aşk dedikleri buydu herhalde bilmiyorum!
Bir güvercinin ürkekliği vardı o tanrısal yüzünde
Adımları çiğneyip geçti kutsal saydığım mekanı
Birde o salınarak yürüyüşü bir yılanın kıvraklığında
O yüzündeki küçük siyah benler
Günlerce aç kalmış birinin yediği
Ekmek arası zeytinler gibiydi
Hele o gözleri bir mavzere sürülen mermiler kadar vahşi
Boşaltılan jarjörler kadar umarsızda sanki
Dudakları bir yıldızın kayarken ki parlaklığında
O dişleri bir ananın sütü kadar berraktı
Ama neye yarar o yar benim değil artık
Bütün aşk tanrılarını okudum
Onların bir yansımasıdır bu
Ne Zeus ne Afrodit onun kadar güzel değildi eminim
Ya çok sevmişim öyle görüyorum
Ya da gerçekten öyle
30.05.2002