Ustad Metine
Benliğimin kirlerini sildim köz ile
Hilâfı yıkadım doğru söz ile
Yıktım kibir duvarını gülen göz ile
Sevgi denen hamuru karamadım üstat
Bir yıldız düşürmüş gibiyim gecemden
Ses vermiyorsun boğacak çığlık heybemden
Üşüyorum düşlerim yoksun mavimden
Düştüm mimiğimden yüzümü tanıyamadım üstat
Acılardan ağıtlar yakarken kader ne kadar tezat
Gülümseyerek eyvallah dediğimizde umusuz hayat
Ölüm ürkütmez kristalleşmiş gözyaşı ne berbat
Bilinmezliklere yol alırken yolculuğu anlamdım üstat
Ağrı’sı kabuk bağlamamış dersimliyim
Üstü kan köpüklü diyarbekirliyim
Ben acıların oğlu yol sefiliyim
Uyandım istan’a hayra yoramadım üstat
Demir kaya gibi destanla dizilir metin
Şair dalıdır güneşte açan çözmek çetin
Aslan kükrer inan deniz ötelerinde yetin
Ben kelimesi kayıplarda virgülü kavramadım üstat
Celalı Çığ anısına rahmetle anıyorum