Üstada Veda Hikayesi 3
Yağmur seni de mi götürdü yoksa benim şehrimden?
Peki ya tutunulası umutlar
Zamansız gelen rüyalarımdaki sen
Ya gülümsemen o koskoca?
Hani giderken beni de alacaktın
Söyler misin kaldığım bu yerde bir başıma
Hem de çalmışken rüyaları da
Bir de aşka dair ne varsa
Nasıl gider bunca boşluğun yüküyle bu tren
Bu ben
Bende kaldıysa benden
Üstad
Zamanın akışına bırakma beni
Kelimelerin acınaklığı yaralıyor bizi
Biz diye bir şey bıraktıysan boşlukta
Tüketme
O kadar kırgınım ki sana
Sevemediğim tüm adamlar kadar
Sevmek zorunda kaldığım herkes gibi
Dün gibi üstad dün gibi
Tanyeri ağarırken dünde kalan biz gibi
Dünde kalan yürek
Ağlıyor
Yarı baygın güvercinler
İnanamadılar
Biliyorum terk eden sen değilsin benim şehrimi
Hala sana yazıyorsam
Sen değilsin
Emaneten aldığın yüreği ellerimde bıraktığın günden beri
Sımsıkı öylesine kuşatmışımki
Nefes alamıyorum
Biliyorum üstad
Ben öldürdüm bizi