Usulca Dokunuşlar Serisinden - 1

anladım

-an-ların kadar

kısa ve narin dokunduğunu

gece kelebeği kanatlarıma

-ki her iki ucu yanık-

anladım

uçmayı da hiç bilmez ki

kelebek karanlıkta

öylesi bir boşlukta

dolanır durur

anladım

en kimsesiz yanlarıma

sokulduğunu

hüznümle yok olduğunu

' öğretmenim, canım benim '

der gibicesine

yüreğimde pek çok..

çok olduğunu anladım

* meğer hayat ne de çoğul

o çoğullukta, çoklukta

bir ana sen, bir bacı

can-canan oldun bana

anladım

anladım

büyük olduğu kadar sırtımdaki hayatın

yokluğunda, ağır bir yük olduğunu anladım

ömür yolculuğumun bu son durağında

alnıma yazılansın

(italik rayların ortasındaki kalın çizgilerle)

benim için bir tek..tek olduğunu anladım

* meğer hayat ne de tekil

o tekillikte, teklikte

bir durak sen, bir uğrak

gecenin içinde ak

oldun bana, anladım

peronlara gün ışığı serercesine

sevmeyi de hiç bilmez ki

kelebek yalnızlıkta

salt bir kararsızlıkta

çırpınır durur