Üşümeden Sev Beni

Aşkı çıplak elle tutmak zordur Nevra

Tut beni

Zordur öpmek alnından güneşi

Öp ki aşk olalım

Delilik deme sakın

Üşümesin ellerin diye yanıyorum

Sen uyurken giydirdim üzerine hasreti

Üşümeden sev beni

Saklandım gözbebeklerine

Bu oyunun kuralıydı; bul beni

Arama beyhude şiirlerin içinde

Yahut vurulmuş sevgilerin mezarlarında

Gözlerine bak Nevra, ta gözlerine

Ve ağla görmek için beni

Kim baharı taşıyabilir ömür boyu

Hazan değil mi eskiyen duyguların mimarı

Alıp bütün yükümüzü

Yeniden yeşertmek için ölürüz Nevra

Sol benimle eskiyen umutların dalında

Sol ki yeniden doğalım

Aşkın şah damarında

Kalk Nevra, sil pencerenin buğusunu

Ve merhaba de ışığına dünyanın

Gözlerin aydınlansın

Aydınlansın kilitlendiğin duygular

Yeni bir günün aydınlığında bul beni