Üşürsün

Sensiz

Hiçlik

Ve kızıllık tüten yanaklarından çözülme uzanır gözlerime

Bahar çocuk yüzüyle yasa

Rüzgar sorgusuz uykuya durur

Yine soğuk

Yine kar

Yine üşür ellerin

Üşürsün

Gidersin

Sessiz kanatlı kuşlar mı eşlik eden bulutlarla

Issızlığı mı yoklar kalabalık

Yumuşak saydam elleriyle

Yokluğunu mu büyütür bende

Ben üşürüm

Sen kaçsan kahverengi sözcüklerden kim duyar

Her adımında çiğnenen kanlı et parçasının onulmaz ritmini

Adem'den mi kalan ne

O günah ikimizde

Seni bağışladı Tanrı

Beni de..