''üşüyeceksin''

Mum, ışığına ağladığı

Yıldızın kendine parladığı bir vakitti,

Ay söndü bu gece,

Kırmızı bir cehennem bıraktı arkasında,

ve ben

Korkmadan ;

Günlerdir morg'da kalmışcasına

Soğuk olan bedenine dokundum,

Üşüyordu sadece...

Işık saçan gözlerin geliyor, göz menzilime

Biraz daha ısınıyor bedenin...

Nefesini ezberlemeye başlıyor gırtlağım ;

Cennet sarıyor sanki ruhumu,

Biliyorum, bıraksam ;

Üşüyeceksin !

Sessizce öpüyorum dudak kıyılarının, masumiyetinden...

Süzülüyor yanaklarından, gözlerimin teri..

Yeşili çağrıştıran gözlerinde kalıyorum,

Tıpkı bir çocuk gibi,

Ve seviyorum seni,

Engel koyamadan, kendimi paralarcasına...

"Anlıyorum ki ;

Ben ve Dudaklarım daha cesur oluyormuş gözlerinin yeşilinde ''