Üşüyen Hoşçakallar Salıyorum Sana
Umut kartelamı yağmalıyor
Sarının yardımıyla
Koyu kahverenginin her tonu
Hayalin gidiyor her saniye dalımdan
Artık sonbahara sığmıyor yapraklar
Yüzündeki gülüşün yokuşunu
Kapattı gazellerin kızılı
Çıkamadım dizlerime musallat oldu bir sızı
Yorgunluğumun dilinde isyan
Artık aynı yastığa baş koyup
Koynunda yattığım gecelerinde
Şafakları kurumuş kasımpatı
Güneş şubat kırıklarını üzerime serpiyor
Kırbaçlamadan
Kuşlarım baharın arkasından koşuyor
Hasretin havasına
Gözümün suyuna
Hüznümün humusuna
Yalpalayarak düşen cemreyle
Pembe sevgimin eline pençe atıp
İlk defa ben gidiyorum
Kesiği dikiş tutmayan çelik nevruzlara
Dilimin ucundan düşerken
Üşüyen hoşçakallar salıyorum sana
Al zarfın içinden avucuna
Isıt onları alevden nefesinle
Terletip hemen öksürtme
İyi bak veda eden mirasıma